نویسنده: پگاه میگوید «روز چهلم تمام راههای ممکن برای رفتن به قبرستان را امتحان کردیم. همه را بسته بودند و تهدید میکردند.» در حرفهای چند نفر دیگر هم چهلم بیرون میپرد. نه شبیه موضوعی برای حرف، بیشتر شبیه چیزی که باید یادمان بماند تا سالها بعد باید از آن بگوییم. «آنقدر اضطراب شروع جنگ داشتم که پ...
نویسنده: شیلان برهانی «این نوشتار در فاصله امن نوشته نشده است.» سوگ را نمیتوان تنها بهمثابه یک آیین فرهنگی یا واکنشی عاطفی به مرگ فهمید. سوگ، پیش از هر چیز، تجربهای انسانی است که در آن اندوه، خشم، ناباوری و میل به ادامه پیوند با مردگان درهم تنیده میشوند. این تجربه، هرچند در قالبهای فر...
نویسنده: الهام فتحی در هفتهها و ماههای پس از کشتار معترضان در اعتراضات گسترده و سراسری دیماه ۱۴۰۴، تصاویری از مراسم تشییع و یادبود جوانان جانباخته در شهرهای مختلف ایران منتشر شد که نگاه بسیاری را متوقف کرد. در این تصاویر، خانوادههای درجه اول، خویشان و دوستان کشتهشدگان، بهجای سکوت رسمی و...
نویسنده: مهدیس جرقۀ اولیۀ خیزش «زن، زندگی، آزادی» با انتشار تصویری زده شد از خانوادۀ ژینل که سوگوارانه یکدیگر را درآغوش گرفته بودند. این ایماژ بههمراه تصویری از بدن انتوبهشدۀ ژینا بر تخت بیمارستان، آنهم تنها بهدلیل پوشاش در فضای عمومی، نوعی آسیبپذیری را نمایان کرد که تمام کشور را در بهت و...
دیدبان آزار: 19 نفر از زنان زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک در سوگواری همبندی خود سمیه رشیدی، و در اعتراض به برخوردهای غیرمسئولانه از سوی مسئولان زندان قرچک، و عدم پاسخگویی و پذیرش مسئولیت خود، و نیز در اعتراض به عدم انتقال آنان به زندان اوین از امروز به مدت دو روز دست به اعتصاب غذا زده...
نویسنده: ساناز عظیمیپور انسان سوگوار تقویم خود را دارد. سوگواری مفهوم خطی زمان را هم میزند. سوگوار برای درک معنای زمان سوگواری به جستوجوی روز و ماه و سال از روی تقویم نمیگردد. انگار که بدن انسان سوگوار حوادث را در خود ثبت میکند و تقویم خودش را دارد. مثل همین روزها که این متن را مینویسم، بدون ...
دیدبان آزار: شهلا لاهیجی، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و مدیر انتشارات روشنگران و مطالعات زنان و از اولین زنان ناشر بعد از انقلاب، درگذشت. او سالها تلاش کرد علیرغم سرکوب و سانسور، این انتشارات را یا به عبارت بهتر نشر اندیشه فمینیستی را پابرجا نگه دارد، انتشاراتی که باعثوبانی چاپ کتب متعددی در حوزه زنا...
نویسنده: ساناز عظیمیپور چگونه به جهانی چنین متزلزل تکیه کنم؟ این سوالی است که احتمالا بارها از خود پرسیدهایم. سوالی که بعد از هر تجربه ازدستدادن، ناکامی یا در مواجهه با خشونت موجود در جهان از خود میپرسیم. سوالی که پاسخی برای «چگونه تکیهکردن» در وضعیت متزلزل جهان و با درک همواره و هر...
سعیده کشاورزی: در روز دفن مهسا امینی، هیچکس به زنان سوگوار حاضر در گورستان سقز، نگفته بود در کجا و چه ساعتی دست به چه کاری بزنند. هیچکس از آنها تقاضا نکرده بود تا همچنان که بر گور مهسا میگریند، در «اقدامی هماهنگ» و «راس ساعتی مشخص» روسریهاشان را دور بیندازند. هیچکس آنها را برای سردادن ش...
نویسنده: نیلوفر رسولی به غنچه، به خواهرانگی، علیه مرز خیلی دیرتر از اینها باید برایت مینوشتم، دیرتر، چند موجی بعد، بعدتر بعدتر بعدتر، هنگامهای که دریا مشتهایش را عقب کشیدهبود، عقبتر، و حلقهحلقههای استیصال را در دهان پرماهی خود فروخورده بود؛ شاید آن زمان که بالاخره در گوشهای از این جغرافیا ...
نویسنده: آیدا نگهدارینیا صحنهای که دیده نشد آسفالت داغ خیابان وزرا، سنگینی یک پارچه تیره بر سر و خطوط نامرئی کشیدهشده بر پیادهروها. سالها، دههها، بدن زن در این جغرافیا حامل حرکتی فروبسته، در یک هندسه دقیق انقیاد، محبوس بود. او دیده میشد اما به رسمیت شناخته نمیشد. حضورش در خیابان ...
نویسنده: مرضیه بهرامی برومند جنبش «زن، زندگی، آزادی» را میتوان یکی از مهمترین صورتهای کنش جمعی در تاریخ معاصر ایران دانست؛ جنبشی که از دل تجربهای تلخ، -مرگ ژینا/مهسا امینی- در بازداشت گشت ارشاد آغاز شد، اما بهسرعت از یک اعتراض حول مسئله حجاب اجباری فراتر رفت و به بیان گستردهتری از نارضایتی اج...
نویسنده: کالکتیو بگو شاید امروز، بیش از هر زمان دیگری، لازم باشد چندباره به تصاویر «زن، زندگی، آزادی» نگاه کنیم. برای آنکه به یاد بیاوریم چه اتفاقی افتاد و برای آنکه بپرسیم: چه چیزی از آن روزها باقی مانده است؟ چه چیزهایی در حال ناپدیدشدناند؟ چه روایتهایی ساخته شدهاند و چه صداها و بدنهایی، بار ...
نویسنده: سوما نگهدارینیا چهار سال از لحظه به خاک سپردن ژینا امینی گذشته است؛ از لحظهایی که زنانی بر گرد مزارش ایستادند. روسریها از سر برداشته شد و «ژن، ژیان، ئازادی» در فضای گورستان آیچی سقز طنین انداخت. بیست و پنجم شهریور سال هزار و چهارصد و یک، بدن ژینا به خاک سپرده شد، و دستی بر سن...
نویسنده: آیدا نگهدارینیا طی دهههای اخیر، ساحت سیاست، پیش از آنکه معطوف به آرایش نیروها، تسخیر نهادها یا ابداع فرمهای نوین حیات باشد بهتدریج به میدان استقرار و گردش ایماژها، عواطف و شدتها (Intensities) استحاله یافته است. آنچه امروزه در سپهر عمومی به عرصه رقابت کشیده میشود، صرفا گزارههای سیاسی ...
نویسنده: مرجان علیپور (فعال برابری جنسیتی اهل افغانستان) در آستانه پنجمین سالگرد سقوط دولت افغانستان و پس از گذشت بیش از هزار و هفتصد و هفتاد روز از ممنوعیت تحصیل زنان، این مقاله در تلاش است تا بخشی از پیامدهای این ممنوعیت بر زندگی زنان را مورد بررسی قرار دهد. برای درک بهتر وضعیت زنان افغانستان، ضر...
نویسنده: سالومه رحیمی خبر پریشانحالی طاهره بهلولیپور، مادر رها بهلولیپور، را میخوانم و بار دیگر، همچون بسیاری از همفکرانم، خود را در جایگاه شاهد ستم و رنجی مییابم که سیاستهای سرکوب و مرگ جمهوری اسلامی بر این خانواده تحمیل کرده است؛ ستمی که پیامدهای آن در تصاویر سوگواری ادامهدار طاهره هم...
دیدبان آزار: بر اساس گزارش جهانی Trans Murder Monitoring ، ۲۸۱ مورد قتل افراد ترنس و دارای تنوع جنسیتی بین ۱ اکتبر ۲۰۲۴ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ در جهان ثبت شده است. حدود ۹۰٪ قربانیان زنان ترنس بودهاند. حدود ۶۸٪ قتلها در آمریکای لاتین و حوزه کارائیب رخ داده و برزیل بیشترین تعداد موارد ثبتشده را داشته ا...
نویسنده: شیوا عاملیراد شفیعی قدرت، صرفاً با اعمال عریانِ خشونت بقای خود را تضمین نمیکند؛ قدرت، پیش از هر چیز «روایت» میسازد. قدرت نهادی تعیین میکند چه کسی حق سخن گفتن دارد، روایت چه کسی واجد «ارزش صدق» و باورپذیری است، چه کسی باید در جایگاه متهم بنشیند و چه کسی از این امتیاز ساختاری برخوردار است...
نویسنده: مویرا دانگن برگردان: نیلوفر رحمانیان بازمیگردند؛ منظورم مردانی است که گمان میرفت طرد و تبعید شدهاند، بازگشتی سرطانگونه. شنیده بودیم جنبش «میتو» شکستشان داده، به حاشیه رانده و به زندگیای در گمنامی و بیآبرویی خاموش محکومشان کرده است—و تا مدتی من هم فکر میکردم شای...
.jpg&width=&height= "سوگ نام دیگر زندگی است")
