برای جستجو متن مورد نظرتان را بنویسید و کلید جستجو را بزنید:
20 مورد یافت شد
-
سوگ نام دیگر زندگی است
نویسنده: پگاه میگوید «روز چهلم تمام راههای ممکن برای رفتن به قبرستان را امتحان کردیم. همه را بسته بودند و تهدید میکردند.» در حرفهای چند نفر دیگر هم چهلم بیرون میپرد. نه شبیه موضوعی برای حرف، بیشتر شبیه چیزی که باید یادمان بماند تا سالها بعد باید از آن بگوییم. «آنقدر اضطراب شروع جنگ داشتم که پ... -
سوگ نافرمان؛ بدنِ زخمی، نافرمانیِ آیینی، تصویرِ ناتمام
نویسنده: شیلان برهانی «این نوشتار در فاصله امن نوشته نشده است.» سوگ را نمیتوان تنها بهمثابه یک آیین فرهنگی یا واکنشی عاطفی به مرگ فهمید. سوگ، پیش از هر چیز، تجربهای انسانی است که در آن اندوه، خشم، ناباوری و میل به ادامه پیوند با مردگان درهم تنیده میشوند. این تجربه، هرچند در قالبهای فر... -
رقص سوگ؛ ایستادگی در برابر مرگ
نویسنده: الهام فتحی در هفتهها و ماههای پس از کشتار معترضان در اعتراضات گسترده و سراسری دیماه ۱۴۰۴، تصاویری از مراسم تشییع و یادبود جوانان جانباخته در شهرهای مختلف ایران منتشر شد که نگاه بسیاری را متوقف کرد. در این تصاویر، خانوادههای درجه اول، خویشان و دوستان کشتهشدگان، بهجای سکوت رسمی و... -
فقدان، سوگواری و دگرگونی
نویسنده: مهدیس جرقۀ اولیۀ خیزش «زن، زندگی، آزادی» با انتشار تصویری زده شد از خانوادۀ ژینل که سوگوارانه یکدیگر را درآغوش گرفته بودند. این ایماژ بههمراه تصویری از بدن انتوبهشدۀ ژینا بر تخت بیمارستان، آنهم تنها بهدلیل پوشاش در فضای عمومی، نوعی آسیبپذیری را نمایان کرد که تمام کشور را در بهت و... -
زندانیان بند سیاسی زندان قرچک دست به اعتصاب غذا زدند
دیدبان آزار: 19 نفر از زنان زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک در سوگواری همبندی خود سمیه رشیدی، و در اعتراض به برخوردهای غیرمسئولانه از سوی مسئولان زندان قرچک، و عدم پاسخگویی و پذیرش مسئولیت خود، و نیز در اعتراض به عدم انتقال آنان به زندان اوین از امروز به مدت دو روز دست به اعتصاب غذا زده... -
«نه» بهمثابه قدمزدن در خیابان با پاهای یکدیگر
نویسنده: ساناز عظیمیپور انسان سوگوار تقویم خود را دارد. سوگواری مفهوم خطی زمان را هم میزند. سوگوار برای درک معنای زمان سوگواری به جستوجوی روز و ماه و سال از روی تقویم نمیگردد. انگار که بدن انسان سوگوار حوادث را در خود ثبت میکند و تقویم خودش را دارد. مثل همین روزها که این متن را مینویسم، بدون ... -
«به سوگت نمینشینیم»
دیدبان آزار: شهلا لاهیجی، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و مدیر انتشارات روشنگران و مطالعات زنان و از اولین زنان ناشر بعد از انقلاب، درگذشت. او سالها تلاش کرد علیرغم سرکوب و سانسور، این انتشارات را یا به عبارت بهتر نشر اندیشه فمینیستی را پابرجا نگه دارد، انتشاراتی که باعثوبانی چاپ کتب متعددی در حوزه زنا... -
«سوگواری کن و سازماندهی کن»
نویسنده: ساناز عظیمیپور چگونه به جهانی چنین متزلزل تکیه کنم؟ این سوالی است که احتمالا بارها از خود پرسیدهایم. سوالی که بعد از هر تجربه ازدستدادن، ناکامی یا در مواجهه با خشونت موجود در جهان از خود میپرسیم. سوالی که پاسخی برای «چگونه تکیهکردن» در وضعیت متزلزل جهان و با درک همواره و هر... -
رقص روسریها در گورستان سقز
سعیده کشاورزی: در روز دفن مهسا امینی، هیچکس به زنان سوگوار حاضر در گورستان سقز، نگفته بود در کجا و چه ساعتی دست به چه کاری بزنند. هیچکس از آنها تقاضا نکرده بود تا همچنان که بر گور مهسا میگریند، در «اقدامی هماهنگ» و «راس ساعتی مشخص» روسریهاشان را دور بیندازند. هیچکس آنها را برای سردادن ش... -
رویارویی «مردم» علیه «نامِ مردم»
نویسنده: سمیه رستمپور در چهارمین سالگرد قیام ژینا، جنگ بار دیگر نام «مردم» را به میدان نزاع بدل کرده است. حکومتی که خیابان را با خشونتی حاد از معترضان پس گرفت، اکنون میکوشد به نام دفاع از همان مردم سخن بگوید؛ امپریالیسم نیز میخواهد خشم آنان از حکومت را به مجوزی برای ویرانکردن زندگیها و سرزمینشا... -
زن بیرون از نسبت؛ ژینا و بحران حق تعریف زن
نویسنده: آیدا نگهدارینیا زنی در پیادهرو روسریاش را برنمیدارد تا صرفاً پوشش دیگری انتخاب کند. کار او پرسشی قدیمی را از خلوت خانه و راهروی مدرسه به خیابان میکشاند: چه کسی میتواند درباره نسبت میان بدن او و امکان حضورش حکم بدهد؟ پاسخهای آماده کم نیستند. خانواده از آبرو میگوید، مدرسه از انضب... -
دفاعی فمینیستی از حق زندگی
نویسنده: ثمین جلائی پس از انتشار اخبار زنکشی، معمولاً یک پرسش آشنا مطرح میشود: زن چه کرده بود؟ آیا رابطه عاطفی داشته است؟ آیا قصد جدایی داشته؟ آیا با خواسته خانواده مخالفت کرده؟ آیا رفتاری انجام داده که از نظر اطرافیان پذیرفتنی نبوده است؟ این پرسشها ممکن است در ظاهر تلاشی برای شناخت زمینه واقعه ب... -
کشتارپذیر کردن ملل تحت ستم در وضعیت جنگ
نویسنده: سمیه رستمپور در چهارمین سالگرد قیام ژینا، جنگ بار دیگر نام «مردم» را به میدان نزاع بدل کرده است. حکومتی که خیابان را با خشونتی حاد از معترضان پس گرفت، اکنون میکوشد به نام دفاع از همان مردم سخن بگوید؛ امپریالیسم نیز میخواهد خشم آنان از حکومت را به مجوزی برای ویرانکردن زندگیها و سرزمینشا... -
جنبش بدون رهبر؛ از لحظه خیزش تا هنجار پایدار
نویسنده: ائلشن «زن، زندگی، آزادی» را معمولاً به دو شکل میخوانند: واکنش به مرگ یک زن جوان در بازداشت یا حلقهای تازه در زنجیرۀ درازِ اعتراض به حجاب اجباری. هر دو خوانش درست است، اما هیچکدام نمیگوید چرا این خیزش شکلی داشت که خیزشهای پیشین نداشتند: رهبر نداشت، از بدنها و رفتارهای روزمره آغاز شد و ... -
پارههایی برای تابستان سالی که نگذشت
نویسنده: نیلوفر رسولی به غنچه، به خواهرانگی، علیه مرز خیلی دیرتر از اینها باید برایت مینوشتم، دیرتر، چند موجی بعد، بعدتر بعدتر بعدتر، هنگامهای که دریا مشتهایش را عقب کشیدهبود، عقبتر، و حلقهحلقههای استیصال را در دهان پرماهی خود فروخورده بود؛ شاید آن زمان که بالاخره در گوشهای از این جغرافیا ... -
«زن، زندگی، آزادی» و لحظه تبدیل سیاست به زیباییشناسی
نویسنده: آیدا نگهدارینیا صحنهای که دیده نشد آسفالت داغ خیابان وزرا، سنگینی یک پارچه تیره بر سر و خطوط نامرئی کشیدهشده بر پیادهروها. سالها، دههها، بدن زن در این جغرافیا حامل حرکتی فروبسته، در یک هندسه دقیق انقیاد، محبوس بود. او دیده میشد اما به رسمیت شناخته نمیشد. حضورش در خیابان ... -
ناگهان پهلوی؛ از جنبش «زن، زندگی، آزادی» تا سیاست چهرهسازی
نویسنده: مرضیه بهرامی برومند جنبش «زن، زندگی، آزادی» را میتوان یکی از مهمترین صورتهای کنش جمعی در تاریخ معاصر ایران دانست؛ جنبشی که از دل تجربهای تلخ، -مرگ ژینا/مهسا امینی- در بازداشت گشت ارشاد آغاز شد، اما بهسرعت از یک اعتراض حول مسئله حجاب اجباری فراتر رفت و به بیان گستردهتری از نارضایتی اج... -
آرشیو امکانهای ناتمام
نویسنده: کالکتیو بگو شاید امروز، بیش از هر زمان دیگری، لازم باشد چندباره به تصاویر «زن، زندگی، آزادی» نگاه کنیم. برای آنکه به یاد بیاوریم چه اتفاقی افتاد و برای آنکه بپرسیم: چه چیزی از آن روزها باقی مانده است؟ چه چیزهایی در حال ناپدیدشدناند؟ چه روایتهایی ساخته شدهاند و چه صداها و بدنهایی، بار ... -
جنبش زنان کردستان و مبارزه برای بدنهای مرده
نویسنده: سوما نگهدارینیا چهار سال از لحظه به خاک سپردن ژینا امینی گذشته است؛ از لحظهایی که زنانی بر گرد مزارش ایستادند. روسریها از سر برداشته شد و «ژن، ژیان، ئازادی» در فضای گورستان آیچی سقز طنین انداخت. بیست و پنجم شهریور سال هزار و چهارصد و یک، بدن ژینا به خاک سپرده شد، و دستی بر سن... -
تاملی بر سیاست قربانی؛ امکان فمینیسم پسالیبیدویی
نویسنده: آیدا نگهدارینیا طی دهههای اخیر، ساحت سیاست، پیش از آنکه معطوف به آرایش نیروها، تسخیر نهادها یا ابداع فرمهای نوین حیات باشد بهتدریج به میدان استقرار و گردش ایماژها، عواطف و شدتها (Intensities) استحاله یافته است. آنچه امروزه در سپهر عمومی به عرصه رقابت کشیده میشود، صرفا گزارههای سیاسی ...

