دیدبان آزار

بهاره هدایت دست به اعتصاب غذا زد

«به تبعیت از وجدان و برای محافظت از آن، اعتصاب غذا می‌کنم»

بهاره هدایت، زندانی سیاسی در آستانه سالگرد جنبش «زن، زندگی، آزادی» اعتصاب غذا کرد. خانم هدایت در متن کوتاهی، با اشاره به سرکوب‌های صورت‌گرفته در این یک سال، هدف حکومت را به‌بندکشیدن وجدان‌های آزاد دانسته و اعلام کرده در «محافظت از وجدان» و در اعتراض به قتل جواد روحی در زندان نوشهر و با خواسته آزادی الهه محمدی و نیلوفر حامدی بعنوان نمادهایی از جنبش «زن، زندگی و آزادی» و در حمایت از یک سال مقاومت بی‌امان زنان آزادی‌خواه، دست به اعتصاب غذا می‌زند. متن نامه بهاره هدایت به این شرح است:

در آستانه سالگرد قتل «دختر ایران» مهسا (ژینا) امینی، قاتلانش دست به سرکوب مضاعف زده‌اند تا نام اویی را که «اسم رمز ما» شد از خاطرمان و از وجدانمان بزدایند. چه آنکه خیال می‌کنند نام آزادی زدودنی‌ست و سودای به‌بند‌کشیدن وجدان‌ها محقق‌شدنی. وجدان اندوخته اخلاقی ماست که خودمان و نسبت‌مان با جهان را داوری می‌کند. حکومت توتالیتر همواره تلاش می‌کند تا این داوری و آن نسبت را چنان دستکاری و مخدوش کند که جهان وارونه‌ای را که آفریده است، عادی جلوه دهد. عادی جلوه دهد که صدها و هزاران جوان این مرز و بوم را به خاک‌و‌خون کشیده به جرم رقصیدن همچون جواد روحی و خدانور، به جرم وجدان بیدار همچون نیکا و سارینا. عادی جلوه دهد که دانشگاه را از دانشجو گرفته تا استاد قلع‌و‌قمع کرده و عادی جلوه دهد که در آستانه سالگرد مهسا خانواده‌های داغدار را زیر ضرب بی‌امان سرکوب گرفته است.

در اینجا پشت دیوارهای زندان اوین نیز، ناحقیقتی که حاکمیت تمامیت‌خواه رقم زده و می‌خواهد عادی جلوه‌اش دهد، پیش چشم ما جاری‌ست؛ ناحقیقت همکاری با دولت‌های متخاصم برای فعالان محیط‌زیست، سپیده کاشانی و نیلوفر بیانی، این دو تنی که صرف حضورشان در بند، ترجمه دردمندانه‌ای‌ است از وجدان‌های لگدمال‌شده‌ ما. ناحقیقت فعالیت تشکیلاتی برای فریبا کمال‌آبادی و مهوش شهریاری، اینانی که روز‌به‌روزِ گذران عمرشان در زندان معادل فرسایش وجدان‌های ماست. ناحقیقت توهین به خامنه‌ای برای سپیده قلیان، این جانِ عزیز به‌بند‌نیامدنی. ناحقیقت اشاعه فحشا برای ده‌ها زنی که با بدن‌های لگدکوب طی چند ماه اخیر به اوین آمدند، و ناحقیقت‌های بی‌شمار برای ده‌ها هم‌بند و هم‌زندانی دیگر.

 

بیشتر بخوانید:

 تحشیه‌ای بر تصویر تن نحیف مقاومت

مطالبات تو را فریاد می‌زنیم و از مبارزه با ظلم دست نخواهیم کشید

 

در این میان ناحقیقتی که بر گرده وجدان جمعی ما- شاید به سبب نزدیکی وقایع- سنگینی می‌کند، اتهام همکاری با دولت‌های خارجی برای نیلوفر حامدی و الهه محمدی است. از این دو بسیار گفته و نوشته‌اند، به حق. اما آنچه که من می‌بینم، فارغ از اشخاص و عناوین، تلاش‌های حرامیان است برای به‌بند‌کشیدن و به‌قفس‌درآوردن همان وجدانی‌ که این دو تن به تاسی از آن، ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ وظیفه روزنامه‌نگاری خود را تماما به انجام رساندند. و این وجدان بیدار جمعی‌ست که تا به امروز به محاکمه کشیده شده و در آن سوی میز محکمه، محاکمه‌کنندگان که همان قاتلانند، نشسته‌اند. با این وارونگی‌های مهیب چه باید کرد جز محافظت از وجدان؟

من به تبعیت از آن وجدان و برای محافظت از آن، برای آزادی الهه و نیلوفر به عنوان نمادهایی از جنبش سربلند «زن، زندگی، آزادی»، در اعتراض به کشتن جواد روحی در زندان، و در حمایت از یک‌سال مقاومت بی‌امان زنان آزادیخواه کشورم، از عصر روز پنجشنبه ۹ شهریور دست به اعتصاب غذا می‌زنم. باشد که این ادای سهم کوچکی باشد بر آستان آزادی ایران؛ این سرزمین خسته از استبداد.

بهاره هدایت
زندان اوین

مطالب مرتبط