دیده بان آزار

ما باید با «فرهنگ تجاوز» مبارزه کنیم

آزارهای جنسی علیه زنان، سویه پنهان اعتراضات عراق

«وسیم وجدی» از فعالین زن عراقی، هم‌پا با پرداخت به سویه‌های مترقی سلسله اعتراضات عراق به بخش پنهان از نظرهای این تجمعات نیز پرداخته است: خشونت صدچندان دستگاه سرکوب علیه زنان و آزارهای جنسی رایج در کف خیابان‌ها علیه زنان.
متن پیش‌رو بخشی از ترجمه‌ی گزارش/تحلیل وی، پیرامون این مهم است.

«در میان مجموع آزارهای وارد آمده توسط جمعیت مخالف با اعتراضات در میدان التحریر به زنان، ما با گزاره‌های متفاوتی هم روبه‌رو هستیم. افراد بسیاری ذات «آزار کلامی و جنسی» را طبقاتی می‌دانند. آنها به‌راحتی بالا رفتن سن ازدواج و مشکل مسکن را به عنوان دلیلی جامعه‌شناختی در تفسیر و توجیه چنین رویه‌ای به میان می‌آوردند! برای رد چنین لاطائلاتی پیش از همه باید پرسید که منظور از اسکان چه می‌تواند باشد؟ آیا اقامت به معنای بورژوازی آن، یعنی برخورداری از یک آپارتمان لوکس است یا یک مکان مسقف برای پرداخت به مسائل جنسی؟ اگر گزینه‌ی اول مورد تایید این جماعت باشد، پس امر آزار کلامی و جنسی فقط مختص طبقه‌ی متوسط است، و اگر گزینه‌ی دوم مطرح است، آیا اقلیت جمعیت مرتجع و آزار دهندگان حاضر در میدان التحریر را می‌بایست با نسبت پوشالی «بالاتر رفتن سن ازدواج» رسته‌بندی کرد؟ بر همه‌ ما عیان است که به‌میان آوردن چنین توجیهاتی، تنها صحه‌گذاری بر این جنایات است. مهم‌ترین نکته از نظر من، پرداخت به چنین غفلتی است. چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ ارتباط اشکال خشونت علیه زنان، شدید می‌شود، آزاردهندگان از به‌زبان آوردن کلمات رکیکْ لذت می‌برند و همه‌ی اینها درحالی‌است که شما به عنوان یک زن، در یک خیابانْ قدم می‌زنید. چطور ممکن است که بحران مسکن را به‌عنوان دلیلی جهت آزارهای جنسی جا بزنند؟! آیا خشونت خانگی علیه زنان به بحران مسکن مربوط است؟ آیا خشونت جنسی وارد آمده بر زنان را می‌توان با نبود سقفی بالای سر توجیه کرد؟!
ساختار طبقاتی حاضر در این جامعه خود را در تمامی وجوه جنسیتی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی نمایان کرده است. نمود چنین رویه‌ای به استبداد سیاسی در دولت فاسد رسیده است و در تزریق عقاید غلط نیز سنگ تمام گذاشته است. هنوز هم در این جامعه، برتری مرد به زن، مسلمان بر مسیحی و سویه‌های نژادپرستی پررنگ است! مصونیت متجاوزین از بازداشت و ادامه‌ی رویه‌ی آنان بخشی از سیاست تحقیر زنان در جامعه است. این آزار و اذیت یکی از ارکان سیستم سرمایه‌داری و توانایی آن جهت کنترل توده‌هاست. ترفند ایدئولوژیک در اینجا، ترغیب و عادی‌سازی از نقش زن در کانون خانواده و طبیعی‌انگاری چنین ستمی است. گویی که تحمیل کار خانگی بر دوش زنان امری بدیهی مثل نفس کشیدن، آب نوشیدن و پریود ماهیانه است. سیستم سرمایه‌داری بر روی دریایی از تقسیم کار ناعادلانه زنان، شناور است. چنین رویه‌ای است که فرومایگی و تحقیر علیه زنان را در جامعه بسط می‌دهد. این تفکر خطرناک، زن را تنها یک موجود جنسی می‌بیند. موجودی جنسی بدون اندیشه، ذهن و آینده. هرچه یک جامعه ارتجاعی‌تر باشد، سیاست‌های حاکم بیشتر بر شخصیت جنسی زنان تاکید می‌کنند. تفکیک دانشجویان دختر و پسر در دانشگاه‌ها نیز از همین روست.
محورهای ظلم و موانع ایجابی علیه زنان بسیار گسترده است. ماجرا وقتی خطرناک می‌شود که «پنهان‌سازی» زنان نیز به میان آید. برای اقلیت آزاردهنده در دل تجمعات و خیابان‌ها صرف راه رفتن در دل شهر نیز امری مشکوک و عجیبْ معنا می‌شود! برای این گروه،  زنانی که یک‌سوم جمعیت کارگران و یک‌دوم جمعیت کارمندان را تشکیل داده‌اند، عرصه‌های شغلی و معیشتی را از کف مردان ربوده‌اند!
از این گذشته، با نگاهی به روند عادی‌سازی خشونت جنسی و کلامی در پسران نوبالغ و در حیاط مدارس، باید بگوییم که فرزندان ما با یک «فرهنگ تجاوز» بزرگ شده‌اند. ناگفته نماند که بزرگترین متجاوز، همان دولت متجاوز است‌. ایستگاه‌های پلیس، زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌ها در مقام مکان‌هایی جهت آزار جنسی عمل می‌کنند. آزار و اذیت جنسی تحت لوای «سرکوب جنسی مردان» جای نمی‌گیرد. چنین آزاری بیش از همه از ستیز تاریخی/اجتماعی علیه زنان و آمیختن سیاست‌ورزی حاکمان نشات می‌گیرد. برای جمعیت متجاوز و جامعه‌ی سرمایه‌محور، آزادی زنان، رهایی او از مقام تحمیلی ثانویه بودن و پایان به فعالیت‌های نابرابر، هراس‌آور است. ما می‌بایست برای برابری مبارزه کنیم. هیچ تغییری در این جامعه‌ی طبقاتی جز ایستادن علیه متجاوزگران عملی نمی‌شود. اگر می‌خواهیم این نابرابری ساختاری حاضر در این جامعه‌ی طبقاتی ناامید را پایان دهیم باید با اذیت و آزارهای عادی‌سازی شده مبارزه کنیم، با «فرهنگ تجاوز» مبارزه کنیم و علیه ایده‌هایی بایستیم که فرومایگی زنان را خواستارند. ما برای رسیدن به برابری کامل زنان مبارزه می‌کنیم و با هم در برابر سرمایه‌داری و ظلم و ستم علیه زنان، به هر شکلی که هست، می‌ایستیم.»

 

منبع: کانال تلگرامی سرخط